Wiele osób zapomina włożyć go do koszyczka wielkanocnego, a to proszenie się o nieszczęście

Koszyczek wielkanocny to wczesnośredniowieczna tradycja, która prawdopodobnie wywodzi się jeszcze z czasów pogańskich. Co najmniej od VII w. w Kościele Katolickim przed Wielkanocą błogosławiono żywność.

Od XII w. przyjęło się, że wśród pokarmów w nim składanych był zawsze chleb i jajka. Z czasem jako "obowiązkowe" upowszechniły się także sól, ocet, czarny pieprz, chrzan, wędlina, miód, ciasto wielkanocne i baranek wielkanocny. Wszystkie te potrawy mają od dawna swoje symboliczne znaczenia i mają nam coś konkretnego zagwarantować.

Niestety obecnie bardzo często zapomina się o tej potrawie, która odpowiada za zdrowie, a także ma nas uchronić przed nieszczęściem. Mowa oczywiście o chrzanie. Jeśli jesteś osobą przesadną, to w żadnym wypadku nie powinieneś z niego rezygnować. Oczywiście sam Kościół Katolicki nie głosi, że brak chrzanu w święconce mógłby spowodować gniew Boga. Dla wiernych istotne jest przede wszystkim spełnienie rytuału, a nie obecność konkretnego produktu.

Jeśli jesteś ciekaw, co symbolizują w święconce pozostałe produkty, oprócz wspomnianego już chrzanu, to wygląda to tak:

• chleb jest symbolem ciała Chrystusa (co prawda spożywa się go już w domu, ale na bardzo podobnej zasadzie, co komunię świętą);
• jajko symbolizuje odradzające się życie;
• baranek (najczęściej z charakterystyczną chorągiewką) ma przypominać o złożonej przez Chrystusa na krzyżu ofierze i jego zwycięstwie nad śmiercią;
• sól jest symbolem prostoty życia;
• czarny pieprz - nie ma on symboliki sensu stricto, ale jest nawiązaniem do gorzkich ziół używanych w rytuałach religijnych w czasach Jezusa;
• ocet - symbolizuje łzy i pot Chrystusa;
• wędlina (kiedyś było przyjęte, że była to zawsze wieprzowina) symbolizuje płodność i dostatek;
• miód ma symbolizować przyjemność;
• ciasto wielkanocne - to stosunkowo świeży zwyczaj. Niektórzy uważają, że powinno ono być koniecznie własnego wypieku, a symbolizuje doskonałość.

Może cię również zainteresować: Ozdabiam tak jajka wielkanocne co roku, a wszyscy goście pytają: „Jak to zrobiłaś?”