Dlaczego Św. Mikołaj ubiera się na czerwono? Powód Was bardzo zaskoczy

Przynosi nam prezenty różną drogą – podróżując saniami (czasem nawet motocyklem), wchodząc do nas przez komin lub tradycyjnie drzwiami. Spotykamy go też w różnych miejscach – na mieście, w domu, w reklamach telewizyjnych… Zawsze jednak widzimy go ubranego w jeden, niezmienny kolor – czerwień. Dlaczego aż tak bardzo się do niej przywiązał?

Okazuje się, że nie zawsze tak było! Pierwowzór Mikołaja to patron z IV wieku, początkowo więc kreowano tę postać na bardziej pobożną niż wesołą. Ubrany był w czarno-biały, skromny kubrak. Jego wizerunek zaczęto budować w inny sposób dopiero od XIX wieku. Wtedy to otrzymał charakterystyczne atrybuty, utrzymujące się do dziś: długą, gęstą, białą jak śnieg brodę oraz zaróżowione policzki.

Późniejsze lata przyniosły dla Mikołaja garderobę żółtą, a nawet przyozdobioną w paski i gwiazdki! Szybko jednak z tego zrezygnowano i zaczął pojawiać się on w barwach typowych dla świąt – czerwieni i zieleni.

Ostateczny i niepodważalny wizerunek ugruntowała… Coca Cola! Stworzyła z niego bohatera swoich świątecznych reklam ze względu na główne wartości marki, oscylujące wokół dzielenia się szczęściem z innymi. Ich kampania stała się tak popularna, że jej nurt przewodni przetrwał do dziś. A dlaczego właśnie tak jej autorzy wyobrazili sobie postać Gwiazdora?

Otóż o zdanie marka spytała… dzieci! Chciano uzyskać od nich informacje: jak według nich wyglądał Święty i jakie atrybuty powinien mieć, aby kojarzył się im ze szczęściem, radością i poczuciem bezpieczeństwa. Maluchy jednogłośnie wskazały na wesołego pana z dużym brzuchem, długą brodą i uśmiechem na ustach. Coca Cola poszła tym śladem i dodała do tego swój kolor przewodni – czerwony.

Ostatnimi czasy możemy zauważyć, że marka Pepsi postawiła na odważne posunięcie. Przedstawia w swoich reklamach Mikołaja ubranego w granatowy kubrak, nieco bardziej szalonego i nie tak grzecznego... Czy jednak teraz nawet najbardziej kontrowersyjna i podobająca się widzom reklama jest w stanie zmienić tak ugruntowaną w naszej kulturze od lat postać Świętego Mikołaja w czerwonym stroju?

Niektórzy księża nieprzychylnym okiem patrzą na nakreśloną w obecnych czasach postać Świętego Mikołaja. Według nich nie ma ona nic wspólnego z pierwowzorem – cichym, skromnym, dyskretnie pomagającym potrzebującym ludziom. Czy jednak, gdyby nie poszedł z duchem czasu i pozostał takim, jaki był wieki temu, to czy byłby tak chętnie wspominany przez dzieci co roku? Czy czułyby się bezpiecznie i szczęśliwie, jeśli zamiast wsiadać na kolana wesołego dziadka w czerwonym kubraku i wtulać się w jego gęstą brodę, mogłyby jedynie skinąć główką przed starodawną ikoną?