Już wiemy czy można pić wodę z kranu i nie nabawić się kamieni nerkowych

Zdatność wody kranowej do picia budzi szereg wątpliwości, ze względu na widoczne gołym okiem problemy. Bardzo często pozostawia po sobie nieestetyczny osad na naczyniach oraz armaturach, jak również ma nieprzyjemny chlorowany zapach. Dlatego, zanim podejmiesz ostateczną decyzję, to dowiedz się wszystkiego, co koniecznie na temat wody z kranu.

Musi ona spełniać wyśrubowane normy, za które odpowiedzialny jest lokalny dostawca. Woda do naszych mieszkań dostarczana jest w większości przypadków z ujęć głębinowych. Czasami transportuje się ją z rzek, jezior czy zbiorników retencyjnych. Wiele osób nie ma do niej zaufania i nie decyduje się na spożywanie nieprzegotowanej kranówki. Jednak te obawy ją bezpodstawne. Woda z kranu jest dezynfekowana i filtrowana. W związku z tym nadaje się do picia. Jej pH oscyluje od 6,7 do 9,5 pH. Zazwyczaj jest to jednak 7 (odczyn obojętny).

• Kranówka jest bezpieczna dla zdrowia i nie znajdują się w niej drobnoustroje, które mogłyby zaszkodzić naszemu zdrowiu.
• Jest tania i pijąc ją nie zamieszczasz środowiska plastikowymi butelkami.
• Nie jest destylowana i zawiera wiele minerałów: sód, fluorki, wapń, magnez, siarczany, chlor.
• Stacje wodociągowe i Sanepid regularnie badają ujęcia i na bieżąco usuwają wykryte bakterie czy inne szkodliwe substancje.
• Woda z kranu może być niesmaczna. Wszystko przede wszystkim przez chlor. Smak wody polepszą domowe filtry.

• Kranówka sprawia, że w nerkach odkładają się kamienie.
• Kamień występujący w czajniku czy na armaturze świadczy o złej jakości wody. (Kamień oznacza, że w wodzie znajduje się dużo magnezu i wapnia).
• Kranówkę trzeba przegotować, aby była zdatna do picia. (Gotowanie w czajniku pozbawia ją wapnia oraz magnezu).