Kolor papryki decyduje nie tylko o jej smaku. Jest jeszcze jedna różnica

Najczęstsze kolory papryki to zielony, czerwony, pomarańczowy i żółty. Choć zdarza się, że przybierają one jeszcze inne kolory,

ale dotyczy to głównie bardzo rzadkich odmian i stanów pośrednich. W niektórych przypadkach papryka różni się kolorem w zależności od stopnia dojrzałości, co ma związek z tym, jak długo papryka dojrzewała na swoim krzaczku. Innymi słowy, kolor może reprezentować konkretny etap dojrzałości. Jest to najczęściej widoczne w przypadku zielonej papryki dojrzewającej długo do czerwonej formy (i często wielu odcieni powstałych w trakcie tego przejścia).

W innych przypadkach w grę wchodzi odmiana papryki. Niektóre rodzaje papryki przechodzą od zielonego do żółtego lub pomarańczowego koloru w okresie dojrzałości. Inne mogą pozostać zielone przez cały czas uprawy.

Może na nią wpływać, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę typową niedojrzałą (zieloną) i w pełni dojrzałą (czerwoną) paprykę. Zielone papryki zazwyczaj oferują najniższą wartość odżywczą, ponieważ spędzają mniej czasu na drzewku. Z tego też powodu zielone papryki - jeśli ich kolor wynika z niedojrzałości, a nie ze specyficznego gatunku - kosztują mniej niż inne opcje kolorystyczne. Ponieważ są one zbierane i wysyłane na niedojrzałym etapie, to wymagają one mniejszego nakładu pracy ze strony rolników. Pamiętaj jednak zielona papryka jest nadal bardzo pożywna i zawiera duże ilości witaminy C.

Czerwona papryka (lub inne w pełni dojrzałe kolory) spędziła najwięcej czasu na drzewku. Jej wartość odżywcza jest znacznie większa niż zielonej papryki. Mogą one mieć nawet dwa razy więcej witaminy C niż zielona papryka i ponad 10 razy więcej witaminy A. Wyższa sklepowa cena za czerwoną paprykę jest głównie wynikiem czasu spędzonego na drzewku i dodatkowej opieki, której wymagała ona przed zbiorami.