Wystarczy jeden szczegół, a w sekundę odróżnisz każdy kryształ od szkła

Naczynia wykonane ze szkła używamy na co dzień. Ten materiał nie jest uznawany za wyjątkowo cenną rzecz, gdyż stał się bardzo powszechny. Inaczej sprawa ma się z kryształowymi kieliszkami, szklankami czy paterami. One są synonimem elegancji, a także luksusu. Najczęściej wyciągamy je z kredensów podczas wyjątkowych okazji i ważnych uroczystości.

Kiedy uderzysz palcem w kryształ, to usłyszysz brzęk przypominający dźwięk dzwonka. Natomiast po puknięciu w szkło, rozlegnie się głuchy, masywny oraz niski dźwięk.

Kryształy są cieńsze od wyrobów szklanych. Dodatkowo zwykle zdobią je przeróżne dekoracje. Kryształy w swoim składzie posiadają więcej ołowiu, który sprawia, że masy nie trzeba podgrzewać do bardzo wysokich temperatur. Dzięki temu są bardziej podatne na rzeźbienie oraz formowanie. Jednak ta właściwość ma jedną wadę. Kryształy zdecydowanie łatwiej zarysować niż szkło.

Szkło oglądane pod światło jest mętne. Natomiast kryształy słyną ze swojej przejrzystości. Dlatego właśnie wykorzystywane są także do wyrobu pięknie mieniących się żyrandoli. A za tą przejrzystość odpowiada większa ilość ołowiu (w porównaniu ze szkłem).

Kryształ jest przeźroczysty, a szkło nie. Dodatkowo ten pierwszy będzie się pięknie błyszczał oraz mienił na słońcu. Tej cechy nie posiadają szklane wyroby.

Wyroby kryształowe są cięższe od tych szklanych. Wszystko znowu za sprawą ołowiu, który jest gęstym pierwiastkiem. Można to prosto zobrazować. Komplet sześciu szklanych szklanek do whisky waży 1,7 kg, a taki sam komplet wykonany z kryształu - 2,3 kg.

Kryształowe wyroby są gładkie w dotyku i idealnie wypolerowane. Natomiast szkło miewa ostre krawędzie i jest mniej przyjemne, kiedy gładzimy je palcami.

Kryształy z PRL. Kolekcjonerzy za szkła naszych babć coraz chętniej płacą spore sumy. Może masz je gdzieś w domu?