Dzięki temu proszkowi mój zamiokulkas wypuszcza nowe, piękne liście

Zamiokulkas (Zamioculcas zamiifolia) pochodzi z Tanzanii.  Jego cechą charakterystyczną są przede wszystkim ozdobne liście. Długie, ciemnozielone, sztywne i błyszczące. Wyrastają na ogonkach liściowych z podziemnych kłączy i magazynują wodę.

Musisz wiedzieć, że zamiokulkas rośnie dość wolno, ale jego rozmiary mogą być duże. W naturze osiąga 1 m wysokości, a rocznie potrafi mu przybyć parę nowych ogonków liściowych. Jeżeli tak się nie dzieje, to roślinie zapewne brakuje składników odżywczych do rozwoju. Dlatego przygotuj domowy nawóz. Do 200 ml wody wsyp łyżkę żelatyny (zawiera azot). Całość podgrzej, aż do uzyskania jednorodnej masy. Następnie przestudź żelatynę, a później rozcieńcz ją trzema szklankami chłodnej wody. Takim roztworem podlewaj zamiokulkasa raz na miesiąc. Dzięki temu wzmocnisz jego korzenie, przyspieszysz wzrost i sprawisz, że liście będą miały ładniejszy odcień. Nawóz z żelatyn stosuj wiosną oraz latem. Natomiast zimą i jesienią przeżuć się na nawóz potasowy.

Cały przepis jest bardzo prosty. Skórki zalej wodą, a następnie odczekaj 24 godziny. Później przelej płyn do butelki z atomizerem. Spryskaj nim liścia, a także podłoże. Dzięki temu zamiokulkas spokojnie przetrwa zimę w Twoim domu.

W uprawie zamiokulkasa istotne jest podlewanie. Roślina lubi okresy suszy. Tak samo jak kaktusy jest w końcu sukulentem. Dobrze więc czasami robić mu przerwy w podlewaniu. Podlewać roślinę należy tylko wtedy, gdy jej podłoże przeschnie. Lepiej odpuścić sobie jej podlanie, niż przelać roślinę. Woda do podlewania powinna mieć temperaturę pokojową. A zimą tą czynność należy znacznie ograniczyć.

Nadmierne podlewanie powoduje żółknięcie liści!

Jak rozpoznać zdrowe chryzantemy? Tylko takie przetrwają do kolejnego sezonu