Święto zmarłych po meksykańsku. Ucztowanie na grobach przodków

Jaka kultura, takie obyczaje — nie inaczej w przypadku święta zmarłych, które obchodzone jest na początku listopada. O ile w naszym kraju kojarzymy je głównie ze smutkiem i żałobą po odejściu bliskich, tak Meksykanie mają zgoła inne podejście do śmierci. Tego dnia ludzie malują twarze i uśmiechają się do siebie na paradach.

Wiele osób myśli, że barwne stroje i malowane czaszki to jedynie odnoga amerykańskiego święta pod nazwą Halloween. Nic bardziej mylnego! Cała otoczka kolorów i zabaw ma mocne korzenie w kulturze Latynosów. Meksykanie wierzą, że 31 października dusze zmarłych dzieci schodzą z nieba i ponownie łączą się z rodzinami 1 listopada. Dusze osób, które zmarły w starszym wieku pojawiają się zaledwie dzień później w naszym otoczeniu. W tym czasie stawia się ołtarze ofiarne, które są przystrojone kwiatami, świecami i ulubionymi potrawami zmarłych. Rodzina odbywa ucztę, gdzie je, pije i celebruje życie. Następnie pakują koszyki i spędzają całe noce na cmentarzach, przy muzyce oraz wspominkach.

Śmierć to nieodłączny element życia i nie należy się jej bać. Meksykanie uważają, że dusze zmarłych stale nas odwiedzają, więc śmierć jest tylko innym stanem, ale nie całkowitym odejściem z tego świata. Ponadto hojne przyjęcie duchów może zapewnić dobrobyt i ochronę z ich strony, dlatego ludzie bawią się tak, jakby bliscy byli tuż obok. Jeśli uda ci się być wtedy w Meksyku, koniecznie odwiedź jakiś cmentarz. Już nigdy nie skojarzysz tego miejsca ze smutkiem i łzami. Wypełnia je śmiech, gwar, kolory i muzyka — w takim otoczeniu ciężko zachować powagę. Miasta często organizują parady, na których młodzi mają pomalowane twarzy z charakterystyczną hiszpańską czaszką. Może i my powinniśmy się czegoś od nich nauczyć?