Dlaczego na grobach palimy akurat znicze? Oto co naprawdę oznaczają jaskrawe płomyki

Światło zawsze budzi pozytywne skojarzenia. W końcu rozjaśnia mrok. Jeśli jego źródłem jest ogień (jak np. w świecach), od razu robi się też przytulnie i klimatycznie. Z tego powodu wiele osób lubi chodzić na cmentarz 1 listopada wieczorem, gdy na grobach pali się mnóstwo zniczy. Intuicyjnie wiemy, że to sposób upamiętnienia zmarłych, ale mało kto zdaje sobie sprawę, jakie wierzenia i tradycje kryją się za tym zwyczajem.

W Polsce znicz na grobie jest utożsamiany z tradycją chrześcijańską. Zakłada ona, że śmierć jest końcem naszej obecności na ziemi, ale jednocześnie początkiem nowego, wiecznego życia w niebie. Płonące na grobach świece symbolizują właśnie przejście nieśmiertelnej duszy do krainy wiecznej szczęśliwości. Dla osób, które odwiedzają cmentarze, znicze są sposobem, by pokazać przodkom, że o nich pamiętają i mają nadzieję na ponowne spotkanie w zaświatach. Co ciekawe, nie we wszystkich krajach chrześcijańskich dekoruje się groby w ten sposób. W niektórych miejscach na świecie większą wagę przykłada się do modlitwy za zmarłych, która ma pomóc ich duszom podczas wędrówki do nieba.

Znicz na grobie, choć wpisany w tradycję kościelną, nie jest elementem wymyślonym przez chrześcijan. Zwyczaj upamiętniania zmarłych z wykorzystaniem ognia ma swoje korzenie jeszcze w czasach plemion pogańskich. Każdy lud, pod każdą szerokością geograficzną miał swoje wierzenia i obrzędy związane ze wspominaniem i honorowaniem tych, którzy zakończyli już swoją ziemską wędrówkę. Dziś za najpopularniejszy zwyczaj związany z czczeniem zmarłych uważa się celtyckie samhain obchodzone w nocy z 31 października na 1 listopada. To ono dało początek dzisiejszemu Halloween. Pierwotnie obchody nie przypominały jednak beztroskiej zabawy. Były mocno zbliżone do polskich dziadów, które większość z nas zna z dramatu Adama Mickiewicza. Jak czytamy w serwisie WP Kobieta: