Zamiast wyrzucać, zakop pod laurowiśnią. W lipcu odżywi i wzmocni krzew

Ta roślina z rodziny różowatych pochodzi z Bałkanów, Azji Mniejszej oraz Kaukazu. Ma mięsiste i grube liście, które łudząco przypominają liście laurowe. Kwiaty laurowiśni pojawiają się w maju, a w lipcu zmieniają się na czarne małe jagody o średnicy maksymalnie 1 cm. Nie są jadalne, jak i liście, a wręcz mogą być trujące dla ludzi i zwierząt. Warto dodać, że krzew ten rośnie bardzo szybko, od 30 do 60 cm w ciągu roku, dlatego często hodowany jest w formie ozdobnego drzewa.

Krzew nie jest trudny w uprawie i dobrze reaguje na zanieczyszczenia znajdujące się w powietrzu, dlatego sadzi się go najczęściej przy drogach oraz w parkach. Jeśli zależy nam na prawidłowym wzroście laurowiśni, pamiętajmy o:

• lekko zacienionym stanowisku, które będzie dobrze osłonięte od wiatru;
• glebie o pH od 6,5 do 7,5, czyli żyznej i wilgotnej;
• sadzeniu jesienią w odstępach do 50 cm;
• regularnym podlewaniu przynajmniej raz na tydzień;
• ściółkowaniu krzewu korą, kompostem lub agrowłókniną;
• przycinaniu co najmniej dwa razy do roku na wiosnę i jesień;
• rozmnażaniu z uciętych pędów;
• ochronie przed grzybami oraz mszycami.

Nawożenie krzewu prowadzimy ostrożnie, najczęściej w kwietniu i lipcu, kiedy zakończy kwitnienie. Gotowe oraz ogólnodostępne odżywki do laurowiśni nieumiejętnie stosowane mogą spalić jej korzenie. Dlatego warto zdecydować się na domowy i bezpieczny środek, który przygotujemy samodzielnie. Pomogą w tym skorupki jajek, które często po przygotowaniu potraw wędrują do kosza. Wykorzystanie ich jako nawozu będzie ekologiczne oraz pozytywnie wpłynie na glebę, w jakiej rośnie laurowiśnia. Istnieje też metoda na przygotowanie płynnego nawozu ze skorupek jajka, w której skorupki zalewa się wrzątkiem i zostawia na tydzień, aby rozpuściły w wodzie swoje składniki. Potem wystarczy podlać krzewy taką wodą.

Przed zakupem i posadzeniem krzewu warto pamiętać, że nie lubi on mrozów. Dlatego młode laurowiśnie powinno się okrywać na zimę, aby nie zmarniały. Drugim wrogiem laurowiśni są choroby grzybicze, które powstają w wyniku dużej wilgotności i braku dostępu do powietrza.