Babcia kazała ustawić w sypialni hit PRL-u. Doceniłam, gdy pomógł na uciążliwy problem

Mimo tego, że sklepy świeciły pustkami, zakup papieru toaletowego momentami graniczył z cudem, a cukier wydawał się być luksusem, większość z nas wspomina czasy Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej z niekłamanym sentymentem.

Najważniejszym elementem wystroju wnętrz były w tym okresie rośliny. W każdym domu znajdowała się co najmniej jedna paprotka, epipremnum lub monstera, a sypialnie zdobił mirt, kwiat o niezwykłym zapachu, który do niedawna zdawał się być reliktem przeszłości. Obecnie roślina przeżywa prawdziwy renesans. Wyjaśniamy, jak ją uprawiać.

Mirt zwyczajny to niewielka roślina z rodziny mirtowatych. Naturalnie występuje na obszarach Morza Śródziemnego i jest znana już od czasów starożytnych. Symbolizowała piękno i młodość, a jej gałązki zrobiły głowy zwycięzców igrzysk olimpijskich, sędziów, a nawet składano je wraz ze zmarłymi do grobów.

W warunkach naturalnych krzew osiąga nawet 5 metrów wysokości, zaś w domowych, nie więcej niż metr. Uwagę zwracają niezwykłe liście mirtu, o charakterystycznym, eliptycznym kształcie i "skórzastym" połysku, które wydzielają niezwykły, kwiatowo-drzewny zapach.

Mirt doniczkowy jest naprawdę prosty w uprawie. Wystarczy zapewnić mu odpowiednie warunki do wzrostu. Najważniejsza jest ziemia. Powinna być lekka, próchnicza, o kwaśnym odczynie. Najlepsze stanowisko to takie, które znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie okna, bowiem mirt potrzebuje dużo światła, aby móc prawidłowo się rozwijać. Pamiętaj jednak o tym, aby nie stawiać go za blisko okna, ponieważ kwiat ciężko znosi przeciągi i zmiany temperatury.

Kluczowym zabiegiem jest podlewanie. Ziemia, w której wzrasta mirt, powinna być stale lekko wilgotna. Podlewaj go 2-3 razy w tygodniu niewielką ilością odstanej, odwapnionej wody o temperaturze pokojowej. Tyle wystarczy, żeby cieszyć się piękną i pachnącą roślinę, która oczyszcza powietrze z toksycznych składników, działa relaksująco i ułatwia zasypianie.