Oto najstarszy tunel w Polsce. Wciąż jest przejezdny

Bardzo często nie zdajemy sobie sprawy, jak wspaniałe miejsca odwiedzamy, dopóki nie zagłębimy się w ich historię. Nie inaczej jest w przypadku tego tunelu w Rydułtowach, na Śląsku. Jego historia zaczyna się w latach 50. XIX wieku, kiedy to wybudowano go na linii kolejowej Racibórz-Rybnik.

Ten funkcjonujący do dziś obiekt powstał w czasach wielkiego rozwoju przemysłu, kiedy węgiel stanowił podstawowy surowiec grzewczy. Dlatego powstawanie nowych linii kolejowych było najkorzystniejszym oraz najszybszym rozwiązaniem ułatwiającym jego transport.

W tamtych czasach budowa tunelu była nie lada wyzwaniem dla architektów i budowniczych, a sam proces trwał trzy lata. Warto dodać, że grunt w tym miejscu jest bardzo niestabilny, co również stanowiło niemały kłopot. W 1857 roku tunel zawalił się, ale odbudowano go oraz wzmocniono. Do uszczelnia konstrukcji, użyto blisko 20 ton wołowego łoju.

Tunel pełnił niezwykle istotną funkcję, dlatego 1 września 1939 roku o godzinie 5:09 żołnierze Wojska Polskiego wysadzili go w powietrze. Chcieli oni w ten sposób opóźnić wkraczających do Polski hitlerowców, jednak jak wiemy z kart historii, to zupełnie nie pomogło. Dopiero w 1942 roku tunel został po raz kolejny odbudowany.

Warto dodać, że tunel w Rydułtowach to najstarszy pracujący zabytek. Ma bowiem 160 lat i wcale nie wybiera się na emeryturę. Regularnie przejeżdżają przez niego pociągi nie tylko pasażerskie, ale też towarowe. Nie są one najlżejsze, ponieważ zazwyczaj jest to prawie 50 wagonów wypełnionych po brzegi węglem.

Miejsce to jest całkowicie zamknięte dla ruchu pieszego, ponieważ władze PKP mają na celu bezpieczeństwo. Jak doskonale wiemy, spacery po torach są surowo zabronione oraz niebezpieczne. Mimo to wielu fanów kolei decyduje się na podziwianie z bliska 750-metrowego staruszka. Według przepisów do tunelu mogą wchodzić tylko odpowiednie służby ratunkowe, a wielbiciele tunelu muszą uzgadniać odwiedziny z PKP, które jest właścicielem zabytku.

Architektura to słowo klucz, ponieważ druga połowa XIX wieku wyróżniała się niezwykłą dbałością o walory estetyczne. Wskazują na to znajdujące się po obydwóch stronach wejść wieżyczki, które oddają klimat Cesarskiej epoki. Miejsce to z pewnością warte jest odwiedzenia, ponieważ rzadko zdarza się, aby taka budowla zachowała się do naszych czasów i nadal była użytkowana.